Yetersizlik Hissi

Yetersizlik hissi insanın içine sessizce yerleşen, ama zamanla bütün hayatını etkileyebilen bir duygudur. Çoğu zaman dışarıdan bakıldığında fark edilmez; kişi güler, konuşur, hayatına devam eder. Ama iç dünyasında sürekli bir kıyas, sürekli bir eksiklik duygusu vardır. Sanki herkes bir şeyleri başarmış, bir yere varmış ama o hâlâ geride kalmış gibidir.Bu his genellikle “yeterince iyi değilim” düşüncesiyle beslenir. Oysa burada gözden kaçan çok önemli bir şey vardır: İnsan kendini çoğu zaman sonuçlarla değerlendirir, ama hayat sadece sonuçlardan ibaret değildir. Herkesin başlangıç noktası, imkânları, yükleri ve hikâyesi farklıdır. Kendi yolunu başkasının yoluyla ölçmeye çalıştığında, doğal olarak kendini eksik hissedersin.Yetersizlik hissinin en sinsi tarafı, insanı durdurmasıdır. “Zaten yapamam” düşüncesi, denemeyi bile engeller. Oysa gerçek şu: Yetersizlik çoğu zaman bir gerçek değil, zihnin oluşturduğu bir algıdır. İnsan bir şeyi yapamadığında “yetersizim” sonucuna varır, ama belki de sadece henüz öğrenmemiştir, henüz yeterince denememiştir.Bir diğer önemli nokta da şudur: Yetersizlik hissi çoğu zaman çocuklukta, çevrede ya da geçmiş deneyimlerde şekillenir. Sürekli eleştirilen, kıyaslanan ya da takdir görmeyen bir zihin zamanla kendini değersiz hissetmeye başlar. Ama bu, değiştirilemez bir kader değildir. İnsan fark ettiğinde, bu düşünce kalıplarını dönüştürebilir.Belki de en kritik soru şudur: “Gerçekten yetersiz miyim, yoksa sadece kendime böyle mi söylüyorum?”Bu sorunun cevabı çoğu zaman ikinci seçenektir.Yetersizlik hissinden çıkış, kendini zorla “çok iyiyim” diye kandırmakla değil; kendine daha adil bakmayı öğrenmekle başlar. Küçük ilerlemeleri görmek, çabayı fark etmek, hataları kişiliğin değil sürecin bir parçası olarak kabul etmek… İşte bunlar, insanın içindeki o ağır duyguyu hafifletir.Unutma, hiçbir insan tamamlanmış bir hâlde doğmaz. Herkes eksik başlar, öğrenerek, düşerek, kalkarak ilerler. Yetersizlik hissi seni tanımlayan bir gerçek değil; sadece şu an zihninden geçen bir düşüncedir. Ve düşünceler, değiştirilebilir.